بحث كردن

شما وقتي مشغول بحث كردن با كسي هستيد چه اولويتي داريد؟ اثبات حق؟ آموزش و يادگيري يا تبادل نظر؟

حقيقتا در بحث كردن، براي من من تمام اينها باارزش و فاقد جاذبه اند. فكر مي كنم حقايق و حقوق كه سر جاي خودشان خوابيده اند، من چرا خدمتكار حق باشم؟ بگذاريد يك كمي هم آنها به من خدمت كنند. خلاصه، اولويت من در بحث كردن سرگرمي است. علي الحصوص وقتي كه موضوع بحث بي اهميت و كم اهميت است.

من بازي مي كنم. يكي مي زنم توي پهلوي بحث كه دو تا بخورم. اغلب شكل عصباني شدن يا حالت هيجاني آدمها از خود موضوع بحث جالب تر است.

اما در مورد روش پهلو زدن و دامن زدن به بحث، با رفتار منطقي و استدلالهاي درست احتمالا به نتيجه نمي رسيد. طرف مقابل اگر آدم حسابي باشد در چنين موقعيتي با شما توافق مي كند و بحث تمام مي شود. و اگر از دسته آدمهايي باشد كه در بحث كردن طالب اثبات حقانيت و برتري فكر خودشان هستند (بحث هميشه با اين آدمهاست كه شكل مي گيرد)شما را عصباني مي كنند. چرت گفتن به چيز مهمي آسيب نمي زند. در بحث ها بهتر است چرت بگوييم. حقيقت يك جايي براي خودش خوابيده است و بالاخره بيدار مي شود و احتياجي به سر و صدا كردن من و شما در بحث ندارد.

بشین پاشو...